Hürriyet

19 Nisan 2018 Perşembe

Öncelikler

Evlerine dönenleri görünce insan üzülüyor. Büyük derdimin yâre, ben eve gidiyorum birkaç günlüğüne demekten ibaret olmasını isterdim. O zaman daha kolay olurdu.

Şimdi bu sonuçlar iyi geldi ya... Havalar güzel gidiyor ya... İnsanın direnci nasıl kırılıyor anlatamam. Kapıya duvara sosyalleşeyim ben.

17 Nisan 2018 Salı

Hayat: dev yuvarlak

Sonucu biliyorduk ama muazzam sevineceğimi düşünmemiştim. Tam değil, ama tama çok yakın. İşte, bu iş bitecek yakında. Bunu çok iyi biliyorum. Şunun şurasında ne kaldı ki?

Dünün yarını bugün. Bugünün de yarını var.

12 Nisan 2018 Perşembe

Her son yeni başlangıçlara gebe

Her son, kötü anlamına gelmez.

PET'e girdim bugün. Vay efendim stresliymişim. Ben tabii stresli olurum. Gel gelelim biraz stres de iyidir hani. Bendeki bu moral bana yeter.

Sonucumuz iyi, detayları bilmiyoruz. Onu da güncelleriz.

8 Nisan 2018 Pazar

Anma

Okumadım... Belki kendim yazdım ama okumadım geçen gün yazdığımı. Dolayısıyla tekrara düşebilirim. Tekrara düşme endişesi taşımıyorum gerçi...

5 Nisan 2017 sabahı beni Schiphol'e götüren uçağı beklerken fıtığımı da yanımda dolaştırıyorum diye düşünüyordum. Buna benzer bir hissi, ertesi gün Roosendal'dan döndüğümde üstümü başımı değiştirirken de düşünüyordum. Arkada Cenk&Erdem'in Youtube kanalı da açıktı. Böylece "lükse bak" diye iki fantastik maddeyi sayabiliyordum.

Bir bar vardı sevdiğim tarzda. İki gece orada takıldım. Muhtemelen kuzey Avrupalı iki barmen kadın vardı ve asla anlaşamıyorduk. Muhtemelen benim dil ailemin İngilizce'ye bir miktar uzak olmasından kaynaklıydı. Muhtemelen demek bir yüzde ailesine ait olmak anlamına gelmez. Ancak yaklaşık miktar olarak çoğunluğu işaret eder. Muhtemelen dediğimizde bu netlik de ifade etmez. Sadece diğer olasıklardan daha fazlasını işaret ediyoruz anlamına gelir. Başarısız iletişim olasılıklarından daha az muhtemel olanı da kendilerinin, kendilerine daha çok benzeyen beyaz tenli-sarışın (bana göre tüm nüfus sarışın sayılabilir) kitleye hizmet etmeyi tercih etmelerinden kaynaklanıyordu. Her neyse, benim de zaten ertesi gün gecikme lüksüm olmayan trenlerim vardı. Güzel zamanlardı.

Bir şey dilediğinizde, bir şeyi çok fazla dilediğinizde ve bu dilek gerçekleştiğinde ne yaşarsınız hepiniz bilirsiniz. Mutluluk, su götürmez bir gerçek ama gurur, şansın arkada olduğunu bilmenin getirisi şapşal saadet vs. Ben kaldığım süre boyunca bir şey diledim. Dilediğim şey son gece, Schiphol'de gerçekleşti. Hayatımın en romantik anıydı diyebilirim. Bunun yıl dönümü bugün. Hatta, zaman olarak da yaklaşık bu dakikalardı.

Demem o ki, bunu anmak için muhatabına ve buraya yazıyorum bunları. Ve 1 sene hayatı nereye savuruyor, bu da bana ibret olsun. Bakayım da daha çok hatırlayayım. 4 ay sonrası da bambaşka olacak. 4 sene sonrası da... En nihayetinde hayatın olağan akışında bunlar.

30 Mart 2018 Cuma

Günler dışarıda geçiyor

İçeride geçen hiçbir şey yok. Ya da ben böyle hissediyorum.

Dün bizim malum kına fotoğrafımızın birinci yılıydı. O kadar geçmiyor ki, bunu unuttum.

Geçen sene bu akşam, Penny Dreadful izlemeden önce sana yazdığımı, seni korumakla mükellef olmadığımı ancak üzülmeni istemediğimi söylemiştim. Haddimi aştığımı düşündüğüm için de özürlerimi belirtmiştim.

Geçen sene dün gece, "alt tarafı Hollanda'ya gidicem" diyerek sana o gecenin de tansiyonu sonucunda sarılma konusunda çekinceli davranmıştım.

Geçen sene dün gece Özlem bende kalmıştı, ben ona ne anlatacağımı bilmiyordum. Sonra, sizle yolları ayırdıktan sonra bıraktığımız yerde birer bira daha içerken sustum, susturdum. Uzun zamandır dinlememiştim, iyi de olmuştu susturduğum. Üstelik seni itelediğim bir gece sonunda bunun olması... Pricess... Aklıma gelen şeyleri biraz daha sonra kendim için manipüle etmiş olabilirim. Dolayısıyla gerçek bir kaynak için Özlem'e danışmam gerekiyor. Buna rağmen ne hissettiğimi hatırlıyorum.

Bunu ve daha sonrasını da net hatırlıyorum. Tez günlerini, çalışma saatlerini, benim seni nasıl gördüğümü, toplu taşımaların kraliçesi ünvanına nasıl eriştiğini, gecenin bir yarısında Zürih'te Because the Night dinlemen için sardırdığımı... O da yarın gece sene-i devriyesini tamamlayacak mesela. Sonra nisan sonunda Biz nereye?

Şimdilik sadece dışarısını izliyorum. Hemen herkes pek eğleniyor. Cuma akşamı nasıl bi performans sergileyebilirse insanlar...

Kendimi atıl, Bonaparte gibi hissediyorum. Bekliyorum, benim de günüm gelecek tekrar... Ben bu inançla yaşamaya devam edeceğim. Hedef normal sağlıkla 90 yaş... Hedef 2078...

Bir sonraki mart sonu bundan güzel olsun. Rica ediyorum.

29 Mart 2018 Perşembe

Daha büyük kaygılar

O kadar yoğun ki yaşadığım endişe, Zarmay ile konuşmam gerekiyor. Umarım iyi olacak her şey. Bu mikro ölçekte öleceğini bilerek yaşamayı kabul etmek gibi. Ya da yine mikro ölçekte bu korkuyla yaşamak gibi. Tabii bazı şeyler sürecek ama nüks ya da başka tatsızlık beklemiyorum. Bunu çekmek de istemiyorum.

İyi olacak... olacak...

Doğu turuna gitmeden, tüm to do listimizi ve her bir faaliyetten sonra aklımıza gelen yeni planları da gerçekleştirmeden hiçbir şey bitmeyecek.

20 Mart 2018 Salı

Boşlukta yüzen

Birkaç saat önce, tüm son dönemlerin en zor saatlerini yaşadım. Etkileri hala devam ediyor. Ama azaldı. Sabahı görsem yeter...

En büyük arzum sağlıksız şeyler yemek.

İkinci gecem bu alkol aldığımı görüp, +, -3 gün yasağında değilimdir inşallah dediğim.

Yarından şüphe ediyorum. Tüm bunlar bugüne ait hisler.

Bitecek, ama "an"dan uzaklaşamıyorum.